Social Issues, by Harry Foundalis


The following are some topics in social issues that at times have attracted my interest. They are by no means the only such topics, just those that I’ve been sufficiently motivated to discuss to some extent.

Enjoy!

 

Why don’t we all become anarchists? Is the idea of an anarchic society that supports a large human population feasible? I claim that it’s not. Actually I claim that, should we employ anarchism, first we would disappear almost entirely, and then, out of the few that would survive, a new non-anarchic society would come back with a vengeance. Read, to see why.
Why I stopped working on the Bongard Problems For nearly a decade I worked on a domain in cognitive science, having as my goal to create intelligent machines that can think and even behave as human beings. Later I realized that there are some serious ethical issues involved, which made me stop. These ethical issues concern everybody, not just scientists. Details in the text.
Why Greeks and Turks hate each other It is often said — and one hears this especially among Greeks and Turks — that the common people of the two nations don’t feel animosity against each other, and that it is only governments and people in power who fan the flames of hatred, because it serves their interests. Although I personally don’t hate anyone, I beg to disagree with this opinion, and in this article I explain the reasons for which the average Greek and Turk indeed feels animosity against their neighbor.
A comment-less chronology of “our spiritual values”
by: Burak Bekdil
An article written by my friend Burak Bekdil, touching upon the social problem of child marriages in Turkey.
“Our Dumb Times”
an article by:
Burak Bekdil
This is a humorous article written by my friend Burak Bekdil — a satire on the graft and corruption scandal that broke out in Turkey, in December 2013.

 


Back to Harry’s home page











 


Κοινωνικά Θέματα, από τον Χάρη Φουνταλή

Τα παρακάτω είναι μερικά κοινωνικά θέματα που με έχουν απασχολήσει κατά καιρούς. Δεν είναι τα μόνα τέτοια θέματα, απλώς αυτά για τα οποία έχω αισθανθεί αρκετά ισχυρό το κίνητρο ώστε να τα αναπτύξω ως ένα βαθμό.

Καλή διασκέδαση!

 

Γιατί δεν γινόμαστε όλοι αναρχικοί; Είναι η ιδέα μιας αναρχικής κοινωνίας με μεγάλο πληθυσμό πραγματοποιήσιμη; Ισχυρίζομαι οτι δεν είναι. Μάλιστα ο ισχυρισμός είναι οτι αν εφαρμόζαμε τον αναρχισμό, πρώτα θα εξαφανιζόμασταν σχεδόν τελείως, και μετά, απ’ τους ελάχιστους που θα είχαν μείνει, μια νέα μη-αναρχική κοινωνία θ’ αναφυόταν απ’ τις στάχτες της παλιάς. Διαβάστε, να δείτε γιατί.
Γιατί σταμάτησα να δουλεύω στο θέμα των προβλημάτων του Μπόνγκαρντ Επί σχεδόν μια δεκαετία έκανα την έρευνά μου σε μια περιοχή της νοολογίας (“γνωσιακής επιστήμης”), έχοντας σαν στόχο-μου τη δημιουργία μηχανών με νοημοσύνη που να μπορούν να σκέφτονται, και ακόμα και να δρουν, όπως οι άνθρωποι. Αργότερα συνειδητοποίησα οτι το θέμα άπτεται κάποιων σοβαρών ηθικών διλημμάτων, που μ’ έκαναν να σταματήσω. Αυτά τα ηθικά διλήμματα αφορούν όλους-μας, όχι μόνο τους επιστήμονες. Πληροφορίες εντός.
Γιατί οι Έλληνες και οι Τούρκοι αλληλομισούνται Συχνά λέγεται — και το ακούει κανείς αυτό μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων — οτι οι δυο λαοί δεν έχουν να χωρίσουν τίποτα, δεν αισθάνονται έχθρα, και μόνο οι κυβερνήσεις-τους ρίχνουν λάδι στη φωτιά γιατί αυτό εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους. Αν και προσωπικά δεν μισώ κανέναν, διαφωνώ με την άποψη αυτή, και εξηγώ εδώ τους λόγους για τους οποίους ο μέσος Έλληνας και ο μέσος Τούρκος αλληλομισούνται.
Χωρίς σχόλια χρονικό των «δικών-μας πνευματικών αξιών» — Ένα άρθρο του Μπουράκ Μπεκντίλ Άρθρο γραμμένο από το φίλο-μου δημοσιογράφο Μπουράκ Μπεκντίλ, που αναφέρεται στο κοινωνικό πρόβλημα των γάμων μεταξύ παιδιών και ενηλίκων στην Τουρκία.
«Οι κουτοί καιροί-μας»
Ένα άρθρο του
Μπουράκ Μπεκντίλ
Αυτό είναι ένα χιουμοριστικό άρθρο που γράφτηκε από το φίλο-μου δημοσιογράφο Μπουράκ Μπεκντίλ — μια σάτιρα του σκανδάλου μίζας και διαφθοράς που ξέσπασε στην Τουρκία το Δεκέμβριο του 2013.
Τα στραβά κι ανάποδα της Ελληνικής Αστυνομίας Πάει ο μικρούλης Αλέξης, τον φάγανε. Μήπως πρόκειται για “δολοφονία εξ αμελείας” που έγινε “εν βρασμώ ψυχής”; Μήπως πρόκειται για “παρεξήγηση” και “μεμονωμένη πράξη”; Τί πάει στραβά τέλος πάντων στην ΕΛ.ΑΣ., στην ελληνική δικαιοσύνη, αλλά τελικά και στη νοοτροπία όλων-μας; Και τί πρέπει να γίνει για να βελτιωθεί κάπως η κατάσταση;


Πίσω στην αρχική ιστοσελίδα του Χάρη